2002  nr. 10
 
  Redakcja składa podziękowanie Jego Ekscelencji Księdzu Biskupowi Albinowi Małysiakowi CM, Księdzu Wizytatorowi Bronisławowi Sieńczakowi CM, Księdzu Stanisławowi Rospondowi CM, Księdzu Wacławowi Umińskiemu CM oraz Siostrze Annie Brzęk SM za pomoc merytoryczną oraz za udostępnienie archiwów zdjęciowych. Serdeczne Bóg zapłać! 
 
 
 Św. Wincenty a Paulo 
- patron dzieł miłosierdzia
1   
 
 "Jestem synem 
biednego rolnika"
2   
 
 U progu przeznaczenia 3   
 
 W służbie ubogim 4   
 
 Wśród najuboższych i najbogatszych 5   
 
 W chwale ołtarzy 6   
 
 Misjonarze wyruszają w świat 7   
 
 Misjonarze Męczennicy 8   
 
 Trudne polskie losy 9   
 
 Sprawiedliwy 
wśród narodów świata
10   
 
 Anioły miłosierdzia 
we Francji i w Polsce
11   
 
 Wielki dar niepokalanej 12   
 
 Święta Milczenia 13   
 
 Życzenie Maryi się spełnia 14   
 
 W ślady św. Wincentego a Paulo 15   
 
 Dziedzictwo księdza Siemaszki 16   
 
 "Siemacha" dzisiaj 17   
 
 Szkoła XXI wieku 18   
 
 Czas na wincentyńskie rekolekcje 19   
 
 Ojciec Święty 
zawierza świat Miłosierdziu Bożemu
20   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Misjonarze wyruszają w świat
 
  Zgromadzenie Księży Misjonarzy zostało założone przez św. Wincentego a Paulo w 1625 r. Dziś jest to jedna z liczniejszych i najbardziej znanych wspólnot kościoła katolickiego.
 
 
  
W Bazylice św. Piotra w Rzymie wśród posągów przedstawiających założycieli zgromadzeń i wspólnot zakonnych znajduje się również statua św. Wincentego a Paulo.

Fot. arch. księży misjonarzy

 
 
 
Klucz u sąsiada
 
  Z początku wspólnotę niosącą ubogim Słowo Boże tworzyli jedynie ks. Wincenty i dwaj pomagający mu kapłani. Często wyjeżdżali z Paryża na misje. Musieli wtedy zamykać swoją siedzibę, a klucz do niej zostawiali u sąsiada. Dopiero po założeniu nowicjatu w 1637 r. zgromadzenie zanotowało wzrost powołań i rozwinęło się liczebnie.
Za podstawowy cel wspólnota uznała tzw. misje ludowe. Misjonarze przemierzali wioski i miasteczka Francji, głosząc ubogim Ewangelię. Odrzucili, za przykładem św. Wincentego, kwiecisty - zgodny z duchem epoki baroku - styl głoszenia kazań, zastępując go przekazywaniem prawd wiary prosto i zrozumiale nawet dla ludzi niewykształconych.
Ich działalność zaowocowała wieloma nawróceniami i była źródłem odrodzenia religijnego we Francji. Św. Wincenty szczególną troską objął kandydatów do kapłaństwa. Wiedział, że skuteczność pracy duszpasterskiej zależy od właściwego uformowania duchownych.
Gdy wspólnota powiększyła się, zaczęto realizować projekt przekroczenia granic Francji. W 1642 r. misjonarze rozpoczęli pracę w Rzymie, po trzech latach założyli swój dom w Genui, a później także w Turynie. Prowadzone na terenie Włoch misje parafialne odniosły znaczące sukcesy, doprowadzając do licznych nawróceń m.in. wśród przestępców.
 
 
Misje okupione męczeństwem
 
  Na prośbę Stolicy Apostolskiej w 1647 r. misjonarze przybyli do Irlandii, by umacniać odradzający się tam katolicyzm. Kilka lat później wojna Irlandii z Anglią przerwała podjęte dzieło. W dramatycznych okolicznościach z rąk Anglików zginął Tadeusz Lee, który stał się pierwszym męczennikiem Zgromadzenia Misji. Z dużymi niebezpieczeństwami wiązało się podjęcie działalności misyjnej na północy Afryki, na terenach należących do imperium tureckiego. Wysłannicy księdza a Paulo nieśli wsparcie duchowe chrześcijanom pozostającym w niewoli. Niektórzy przypłacili to życiem. Inni kapłani św. Wincentego ponieśli śmierć podczas długich podróży na Madagaskar. Jednak ci, którzy osiągnęli cel podróży, doprowadzili do wielu nawróceń wśród miejscowej ludności. Wydali też wtedy pierwszą książkę, jak ukazała się w języku malgaskim - przekład katechizmu nauki chrześcijańskiej.
 
 
 
 Dziedzictwo św. Wincentego

W XX wieku prowadzono badania religijności mieszkańców Francji. Wykazały one zaskakującą prawidłowość: najsilniejszą więź z wiarą wykazywali ludzie w tych rejonach kraju, gdzie najaktywniej działali księża misjonarze. Natomiast tam, gdzie misjonarze nie dotarli, ludność objawiała najsłabsze zainteresowanie praktykami religijnymi.
 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba