2002  nr. 14
 
  Redakcja składa podziękowania Ojcu Nikodemowi Gdykowi OFM za pomoc merytoryczną oraz udostępnienie materiałów i archiwów zdjęciowych Redakcji "Ziemi Świętej".
Serdeczne Bóg zapłać!
 
 
 
 I stał się człowiekiem 1   
 
 Dzisiaj w Betlejem 2   
 
 Modlitwa była jedyną ostoją 3   
 
 Szczególna Wieczerza 4   
 
 Wigilijne zwyczaje 5   
 
 Radując się z narodzenia Boga 6   
 
 Żywy obraz Narodzin Pańskich 7   
 
 Święta Świętych 8   
 
 Śnieg topniał od łez 9   
 
 Cud pojednania 10   
 
 Czy wiesz, że... 11   
 
 Pieśń o cichej nocy12   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Szczególna Wieczerza
 
  Wigilia Bożego Narodzenia to czas oczekiwania na narodziny naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa. Atmosferę tego wieczoru, pełną ciepła i miłości, potęgują różne tradycje i zwyczaje: dzielenie się opłatkiem, wspólne kolędowanie, mrugająca światełkami choinka.
 
  Kiedy już umilkną odgłosy przygotowań i krzątaniny, za oknami zapadnie zmrok, a najmłodsi wypatrzą na niebie pierwszą gwiazdkę , wszyscy członkowie rodziny w skupieniu zasiadają przy stole nakrytym białym obrusem. Powinna na nim płonąć świeca - symbol Chrystusa, który jest Światłością świata, i w imię którego zgromadziliśmy się przy wspólnej wieczerzy. Zanim przełamiemy się opłatkiem, posłuchajmy fragmentu Ewangelii mówiącego o narodzeniu Chrystusa
- Łk 2, 1-20, a później odmówmy modlitwę Ojcze Nasz. Niech jej słowa przypomną nam o konieczności wzajemnego przebaczenia. Poprośmy potem wspólnie Boga o błogosławieństwo dla naszej rodziny, dla Ojczyzny, wspomnijmy tych, którzy już od nas odeszli. Pomódlmy się też samotnych i bezdomnych, aby i oni doznali radości spotkania przy wspólnym stole.

Teraz nastąpi najważniejszy moment wieczoru: najstarsza osoba z rodziny bierze do rąk talerz z białym opłatkiem i podaje go wszystkim zebranym. Rozpoczyna się uroczysta chwila pojednania i składania sobie życzeń. Pamiętajmy, że nie można usiąść do wspólnego stołu chowając w sercu złość czy urazę do bliźniego. Zanim rozpoczniemy wieczerzę, spójrzmy na garść siana pod obrusem oraz na puste nakrycie. Zastanówmy się przez chwilę nad tymi pięknymi symbolami.

Ilość oraz jakość wigilijnych potraw uzależniona jest od regionalnych tradycji i od możliwości materialnych rodziny. Pod jednym względem wigilijne stoły we wszystkich rodzinach nie powinny się różnić: w tej uroczystej chwili nie mogą się na nich pojawić dania mięsne ani alkohol. Doceńmy w tym dniu wartość rozmowy z najbliższymi i nie przedkładajmy nad nią oglądania telewizji. Po zakończeniu posiłku podziękujmy Bogu za dary, które dzięki Jego hojności mogliśmy spożywać, a potem w śpiewie kolęd szukajmy radości wspólnego oczekiwania na Mesjasza. Później możemy cieszyć się podarunkami złożonymi pod choinką. Kiedy nadejdzie północ i na świat przyjdzie Boży Syn, pójdźmy, jak kiedyś betlejemscy pastuszkowie, oddać Mu pokłon.
Pasterka jest najpiękniejszym zakończeniem wigilijnego wieczoru.

Pamiętajmy, że od nas zależy, jak przeżyjemy Wigilię i jak będą ją pamiętać nasze dzieci. Wspomnienie Wigilii to przecież jedno z najpiękniejszych wspomnień z dzieciństwa.

 
 Wigilia, czyli postnik

Warto wiedzieć, że słowo "wigilia" pochodzi od łacińskiego "vigiliare" oznaczającego "nocne czuwanie". W tę świętą noc oczekujemy przyjścia na świat Pana Jezusa. W Wigilię zachowywany jest post - nie spożywamy mięsa. Stąd dawna nazwa Wigilii to "postnik".
 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba