2002  nr. 7
 
  Redakcja składa serdeczne podziękowania Ojcu Dyrektorowi Fidelisowi Maciołkowi OFM oraz Pani Profesor Annie Mitkowskiej za pomoc merytoryczną, a także za udostępnienie materiałów i archiwów zdjęciowych. Bóg zapłać! 
 
 
 400 lat Kalwarii Zebrzydowskiej 1   
 
 Matka Boża Kalwaryjska 2   
 
 Za poręką Matki Bożej Kalwaryjskiej 3   
 
 Polska Jerozolima 4   
 
 Dróżki Pana Jezusa 5   
 
 Dróżki Matki Bożej 6   
 
 Opiekumowie sanktuarium 7   
 
 Wyższe Seminarium Duchowne 8   
 
 Bernardyni w chwale ołtarzy 9   
 
 Misterium Męki Pańskiej 10   
 
 Do Matki Bożej z asystami 11   
 
 Kalwaria Jana Pawła II 12   
 
 Pielgrzymka rodzin 13   
 
 Wydawnictwo Calvarianum 14   
 
 Modlitwa za Ojca Świętego 15   
 
 400-lecie Kalwarii 
odpust Wniebowzięcia 
Najśiętszej Marii Panny
16   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Matka Boża Kalwaryjska
 
  Wielkim skarbem kalwaryjskiego sanktuarium jest obraz Matki Bożej Płaczącej, który słynie z wielu łask. Również okoliczności, w jakich cudowny wizerunek znalazł się w Kalwarii Zebrzydowskiej są niezwykłe.
 
 Łzy na obrazie

Obraz powstał na początku XVII w. Jednym z pierwszych jego właścicieli był Stanisław Paszkowski. Ten pobożny dziedzic każdego dnia rano i wieczorem w swym dworze w Kopytówce koło Kalwarii gromadził rodzinę oraz służbę na wspólnej modlitwie przed wizerunkiem Matki Bożej. Podczas jednej z takich modlitw 3 maja 1641 r. - w Święto Znalezienia Krzyża Pańskiego - z oczu Matki Bożej spłynęły krwawe łzy. Natychmiast posłano po miejscowego proboszcza z Marcyporęby, by i on zobaczył nadzwyczajne zjawisko. O zdarzeniu został także poinformowany biskup krakowski. Dziedzica Paszkowskiego poproszono, by podarował obraz kościołowi w Marcyporębie.
 
 
  
Cudowny Obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej namalowano na płótnie o wymiarach 74 x 90 cm. Jego twórca wzorował się na obrazie znajdującym się w kościele parafialnym w Myślenicach koło Krakowa. Na zdjęciu: obraz bez ozdobnej sukienki.

Fot. Adam Bujak, arch. Calvarianum.

 
 
 Niewidzialna siła

Tradycja głosi, że pobożny dziedzic wyruszył z obrazem do Marcyporęby, jednak w czasie podróży zdarzyła się dziwna rzecz. Poczuł, że jakaś niewidzialna siła kieruje go przez lasy w zupełnie inną stronę niż zamierzał. Wędrując bezdrożami, dotarł do sanktuarium kalwaryjskiego. Zrozumiał, że wolą Pana Boga jest, aby przynieść wizerunek płaczącej Matki Bożej właśnie tu.
Początkowo obraz był przechowywany w zamknięciu. Jednak wobec rosnącego kultu obrazu w 1658 r. biskup krakowski zezwolił na umieszczenie go w kościele. Wkrótce potem dla wizerunku wybudowano specjalną kaplicę.
 
 Kaplica dla Matki Bożej

Wizerunek Matki Bożej umieszczony jest w ołtarzu kaplicy wzniesionej przy południowej ścianie bazyliki w XVII w. Nie wiemy, kto zaprojektował tę budowlę.
Kaplica Cudownego Obrazu wyróżnia się wśród obiektów sanktuarium. Jej twórcy nawiązali do perły polskiego baroku - kościoła świętych Piotra i Pawła w Krakowie. Marmurowy ołtarz, w którym umieszczono wizerunek Matki Bożej jest stosunkowo nowy - zaprojektowano go w 1937 r. W arkadach - oddzielonych kolumnami - znajdują się liczne wota pozostawione przez pielgrzymów z wdzięczności za doznane łaski.
 
 
  
Kaplica Matki Bożej Kalwaryjskiej. Wielu pielgrzymów szuka pokrzepienia u Maryi właśnie tutaj.

Fot. Mariusz Wilk

 
 
 Matka Boża w koronie

Jednym z najważniejszych dni w dziejach kalwaryjskiego obrazu była uroczystość Wniebowzięcia NMP 15 sierpnia 1887 r. Wtedy nastąpiła koronacja obrazu. Na ceremonię ściągnęli pielgrzymi nie tylko ze wszystkich stron Polski, ale także ze Słowacji, Czech, Moraw, Węgier, Niemiec, Litwy i Rusi - ponad 200 tys. wiernych. Tylko ze Śląska przybyło 10 tys. osób. Dwa dni przed główną uroczystością przeniesiono obraz do Kościoła Grobu Matki Bożej. Aktu koronacji dokonał ks. bp Albin Sas Dunajewski. Kilkanaście lat po tym wydarzeniu, będącym wielką manifestacją jedności w wierze, obchodzono jubileusz trzechsetlecia Kalwarii Zebrzydowskiej. A w 1987 r. niemniej uroczyście świętowano stulecie koronacji.
 
 
  
Cudowny Obraz Matki Bożej w ozdobnej sukience i w koronach.

Fot. arch. Calvarianum

 
 
 Wędrówki Kalwaryjskiej Pani

Pielgrzymi przybywający do Kalwarii mają pewność, że cudowny obraz Matki Bożej zawsze tam na nich czeka. Kalwaryjska Pani niezmiernie rzadko opuszcza swoją kaplicę. Pierwszą okazją była koronacja w 1887 r. Sto lat później, w 1987 r., wizerunek Bogarodzicy odbył dłuższą peregrynację - na krakowskie Błonia na spotkanie z Ojcem Świętym Janem Pawłem II. Podobny charakter miała mieć trzecia podróż kalwaryjskiego obrazu w 1999 r. Tym razem jednak plany pokrzyżowała - jak pamiętamy - nieobecność Papieża na Błoniach. W tej sytuacji wizerunek przewieziono do pałacu biskupów krakowskich, rezydencji Jana Pawła II. Dzięki temu Ojciec Święty mógł nacieszyć się widokiem umiłowanego obrazu. Papież otrzymał wtedy jego kopię, podarowaną mu przez oo. Bernardynów z kalwaryjskiego sanktuarium.
 
 
 
 

Pierścień i krzyż dla Kalwaryjskiej Pani

Szczególne więzi z kalwaryjskim sanktuarium łączą metropolitę lwowskiego ks. kard. Mariana Jaworskiego. Tuż po wojnie, w latach 1945 - 1950, odbywał on w Kalwarii studia seminaryjne i tu otrzymał święcenia kapłańskie. Później był wykładowcą filozofii w tutejszym seminarium. W 2000 r. w Kalwarii ks. kardynał obchodził złoty jubileusz kapłaństwa. Zaś 11 marca 2001 r. - już jako metropolita lwowski - w bazylice Matki Bożej Anielskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej celebrował uroczystą Mszę św. dziękczynną. Ofiarował wtedy Pani Kalwaryjskiej swój pierścień biskupi jako "wotum synowskiego oddania". W lutym 2002 r. kardynał złożył w Kalwarii swój kardynalski krzyż w podzięce za otrzymane łaski.
 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba