2003  nr. 2
 
  Redakcja składa podziękowanie Księdzu Biskupowi Vittorio Lanzaniemu, Delegatowi Zarządu Bazyliki św. Piotra na Watykanie (Fabbrica di San Pietro in Vaticano) za udostępnienie archiwów i materiałów zdjęciowych. Serdeczne Bóg zapłać! 
 
 
 Świadectwo 2000 lat 1   
 
 Piotr jest tutaj 2   
 
 Piotr, czyli Skała 3   
 
 Kościół namiestnika Chrystusa 4   
 
 Plac św. Piotra 5   
 
 Świadek wiary i historii 6   
 
 U progu bazyliki św. Piotra 7   
 
 W srecu Bazyliki 8   
 
 Bezcenne relikwie 9   
 
 Krzesło na ołtarzu 10   
 
 Pieta 11   
 
 Błogosławieństwo 
pierwszego papieża
12   
 
 Następcy św. Piotra 13   
 
 Podziemny świat Bazyliki 14   
 
 Święto Katedry św. Piotra15   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Piotr, czyli Skała
 
  "Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą" - powiedział Pan Jezus do swojego ucznia Szymona (Mt 16, 18). Zbawiciel uczynił św. Piotra swoim namiestnikiem na ziemi. Od śmierci Apostoła opiekę nad Chrystusową owczarnią sprawują kolejni papieże.
 
 
  
Klucze w ręku św. Piotra przypominają, że Pan Jezus uczynił go klucznikiem bram niebios.
 
 
 
Odmienione życie
 
  Kim był człowiek, któremu Zbawiciel powierzył misję prowadzenia Kościoła? Był postacią niezwykłą i zarazem bardzo zwyczajną. Urodził się jako syn rybaka. Sam, podobnie jak jego ojciec i brat, utrzymywał się z łowienia ryb. Kiedy pewnego dnia wraz ze swoim bratem, Andrzejem, zarzucali sieci, przyszedł do nich Pan Jezus i zwrócił się do nich słowami: "Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi". Oni zaś: "natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim" (Mt 4, 19-20).

Od tej pory Szymon Piotr stale towarzyszył Jezusowi. Wraz z innymi uczniami był świadkiem wielu doniosłych zdarzeń. Widział cuda czynione przez Pana Jezusa i sam niejeden raz ich doświadczył. Chrystus uzdrowił z gorączki jego teściową. Kobieta natychmiast wstała i mogła z radością usługiwać Panu. Być może jednym z najbardziej niezwykłych przeżyć był dla św. Piotra moment, gdy Pan Jezus polecił mu przyjść do siebie po wodzie.
 
 
"Paś owce moje!"
 
  Szymon Piotr nie był wolny od ludzkich słabości. Kiedy Chrystus przepowiedział mu, że zanim kur zapieje, on trzy razy wyprze się, że jest Jego uczniem, św. Piotr zapewniał: "Choćby mi przyszło umrzeć z Tobą, nie wyprę się Ciebie" (Mk 14, 31). Nie spodziewał się wówczas, że w momencie próby, jaką było pojmanie Pana Jezusa w Ogrojcu, zareaguje tak, jak zapowiedział Pan Jezus.

Po Zmartwychwstaniu Zbawiciel udzielił mu - zgodnie z wcześniejszą obietnicą - władzy nad swoją owczarnią, wypowiadając słowa: "Paś owce moje!". Miało to miejsce w Tabdze, nad Jeziorem Genezaret (Ziemia Święta), gdzie dziś zdarzenie to upamiętnia Kościół Prymatu.
 
 
Męczeństwo w Rzymie
 
  Jednym z dowodów na to, że św. Piotr otrzymał od Chrystusa władzę, była jego zdolność czynienia cudów. Apostoł posiadał moc uzdrawiania chorych. Przede wszystkim jednak głosił ludziom Dobrą Nowinę i opowiadał im o życiu i Zmartwychwstaniu Zbawiciela. Ściągnęło to nań gniew arcykapłanów i władz Jerozolimy. Dwukrotnie stawiano go przed sądem i dwukrotnie cudem uniknął śmierci. Ostatnie lata życia spędził w Rzymie.

Pobyt św. Piotra w stolicy imperium rzymskiego przypadł na okres rządów Nerona. Dochodziło tam wówczas do masowych prześladowań chrześcijan. Cesarz niesłusznie obarczył wyznawców Chrystusa winą za wielki pożar, który wybuchł w tym czasie w Rzymie. Św. Piotr znalazł się wśród współwyznawców skazanych na śmierć przez ukrzyżowanie.
 
 
  
Tradycja głosi, że św. Piotr na własne życzenie został ukrzyżowany głową w dół, gdyż nie czuł się godny umrzeć tak jak jego Nauczyciel.
 
 
  Wyrok wykonano, a ciało Apostoła złożono do grobu na rzymskim cmentarzu.
 
  Zdjęcia: archiwum
 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba