2003  nr. 7
 
  Redakcja składa podziękowania Ojcu Szczepanowi Praśkiewiczowi OCD, Ojcu Włodzimierzowi Tochmańskiemu OCD, Ojcu Albertowi Wachowi OCD oraz Ojcu Tadeuszowi Janowiakowi OCarm za pomoc merytoryczną oraz udostępnienie archiwum i zdjęć. Serdeczne Bóg zapłać! 
 
 
 Znak pielgrzymi 1   
 
 Ogród Boga 2   
 
 Prorok Ognia 3   
 
 Karmelitańscy pustelnicy 4   
 
 Szkaplerz szatą Maryi 5   
 
 Nosili szkaplerz... 6   
 
 Oczyma artystów 7   
 
 Ze szkaplerzem 
na stolicę piotrową
8   
 
 Znak szkaplerza dziś 9   
 
 Klasztor jak latarnia 10   
 
 Karmelici na piasku 11   
 
 Sanktuarium Szkaplerza 12   
 
 Karmel w Czernej 13   
 
 Oddany Polsce i Karmelowi 14   
 
 Litania 
do Matki Bożej Szkapleznej
15   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Sanktuarium Szkaplerza
 
  Mówiąc o krakowskim kościele na Piasku nie sposób pominąć miejsca w szczególny sposób związanego z duchowością karmelitańską. Jest to kaplica Matki Bożej Szkaplerznej wzniesiona w połowie XVII w. Budowa kaplicy była możliwa dzięki licznym darowiznom. Krakowianie nie żałowali grosza. Nad pracami czuwało Arcybractwo Szkaplerza Świętego, dla którego kaplica stała się centrum życia duchowego.
 
 
  
Artysta ukazał Maryję z Dzieciątkiem Jezus, które lewą dłonią przytrzymuje jabłko królewskie, prawą zaś unosi w geście błogosławieństwa. Maryja trzyma w ręku szkaplerz.

Fot. Archiwum Klasztoru Karmelitów na Piasku

 
 
 
Karmelitańskie skarby
 
  Biblioteka klasztorna kryje wiele cennych rękopisów i starodruków. Wśród nich są nawet dokumenty papieskie, w tym bulla Pawła V z 1605 r. zawierająca przywilej dla Bractwa Szkaplerza Świętego. Ogromną wartość historyczną przedstawia zbiór inkunabułów - najstarszych dzieł sztuki drukarskiej. Księga zatytułowana "Postilla super epistolas S. Pauli" to jedyny na świecie zachowany egzemplarz tego dzieła.
 
 
  
Inicjał ze słynnego gradauału pochodzącego z 1644 r. przedstawia Matkę Bożą Szkaplerzną adorującą Trójcę Świętą i podającą szkaplerz czterem ewangelistom.

Fot. Archiwum Klasztoru Karmelitów na Piasku

 
 
 
Bractwa Szkaplerza Świętego
 
  Od średniowiecza karmelici popierali w całej Europie zakładanie bractw szkaplerznych. Pierwsze z nich utworzono na terenie Włoch w XIV w. Niebawem bractwa powstały przy wszystkich klasztorach karmelitańskich i stały się jedną z ważniejszych form działalności zakonu.
W Polsce pierwsze bractwo pojawiło się wraz ze sprowadzeniem karmelitów do Krakowa w 1397 r. Wstępujące doń osoby - zarówno mężczyźni jak i kobiety - musiały wyróżniać się m.in. pobożnością, uczciwością, gorliwością i zdolnością do wyrzeczeń. Przystępując do bractwa zobowiązywały się stale nosić miniaturę szkaplerza przy sobie, a także modlić się codziennie oraz zachowywać dodatkowy post w środy i soboty. Spełnienie tych i innych warunków miało po śmierci gwarantować szybkie oczyszczenie z grzechów. Ta forma pobożności zdobyła sobie tak wielką popularność, że w XVII w. do krakowskiego Arcybractwa Szkaplerza Świętego należało blisko trzy razy więcej osób niż było wówczas w mieście mieszkańców. Wart podkreślenia jest fakt, że liczne organizacje szkaplerzne przetrwały najcięższe okresy w dziejach narodu. W połowie XX w. w Polsce doliczono się 140 bractw wywodzących się na ogół jeszcze z XVII i XVIII w., a więc z czasów przedrozbiorowych.
 
 
  
Procesja bractw krakowskich (XVII w.) - obraz z kościoła Bożego Ciała w Krakowie

Fot. Archiwum Klasztoru Karmelitów na Piasku

 
 
 
Cuda szkaplerzne
 
  W kaplicy Matki Bożej Szkaplerznej na częściach sklepienia zwanych lunetami umieszczono obrazy pochodzące z XVIII w. Można na nich zobaczyć cuda zdziałane mocą szkaplerza.
 
 

- Ocalenie podczas burzy i sztormów
 
 

- Przywrócenie z martwych do życia
 
 

- Uwolnienie z niewoli
 
 

- Cudowne ugaszenie pożaru
 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba