2004  nr. 4
 
  Redakcja składa podziękowania Matce Przełożonej Sióstr Dominikanek Klauzurowych z klasztoru „Na Gródku” w Krakowie oraz Matce Julii Stanisławie Bakalarz Przełozonej Generalnej Zgromadzenia Sióstr œw. Dominika za pomoc merytorycznš oraz udostępnienie archiwum i zdjęć. Serdeczne Bóg zapłać! 
 
 
 Święta, która została doktorem kościoła 1   
 
 Córka farbiarza 2   
 
 Dominikańska tercjanka 3   
 
 Życie w cierniowej koronie 4   
 
 Sytgmaty - znaki od Pana 5   
 
 Święta trudnych czasów 6   
 
 Na progu życia wiecznego 7   
 
 Siena - miasto św. Katarzyny 8   
 
 Bazylika św. Dominika 
w Sienie
9   
 
 Cuda sieneńskiej Świętej 10   
 
 Za wstawiennictwem świętej 11   
 
 Kościół i klasztor 
Mniszek Dominikańskich 
"Na Gródku" w Krakowie
12   
 
 Litania 
do św. Katarzyny ze Sieny
13   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Córka farbiarza
 
  Było to w czasach, gdy Paryż podziwiał niedawno wzniesioną perłę architektury gotyckiej - katedrę Notre Dame, a Polska krzepła pod mądrymi rządami króla Kazimierza Wielkiego. Tymczasem Półwysep Apeniński rozdzierały liczne konflikty. Włoskie miasta ogarnęła krwawa walka wrogich stronnictw. W takich okolicznościach w Sienie, w środkowych Włoszech, przyszła na świat św. Katarzyna.
 
 
  
Dzisiejsza Siena - miasto, w którym przyszła na świat św. Katarzyna - zachowała charakterystyczny średniowieczny wygląd i klimat dawnych czasów.

Fot. Grzegorz Kur

 
 
 
Dwudzieste trzecie dziecko
 
  Mało brakowało, a dziecko zmarłoby już w niemowlęctwie. Rok jej urodzin - 1347 - to rok w którym w Europie wybuchła epidemia dżumy. Wielka zaraza pozbawiła życia trzecią część mieszkańców kontynentu. Morowe powietrze nie ominęło także Sieny. Bóg jednak czuwał nad przyszłą Świętą, chroniąc ją od "czarnej śmierci".
Katarzyna urodziła się w rodzinie Jakuba zwanego Benincasa, farbiarza sukna. Ojciec miał również gospodarstwo rolne pod miastem, toteż rodzina żyła w miarę dostatnio, mimo że była liczna. Katarzyna miała dwadzieścia czworo rodzeństwa. Urodziła się jako jedno z najmłodszych dzieci państwa Benincasów. Po matce dziewczynka odziedziczyła żywą naturę, wesoły styl bycia i spontaniczność. Katarzyna, szczupła, o bladej cerze, nie wyróżniała się urodą. Natomiast od najmłodszych lat zadziwiała dorosłych dojrzałymi opiniami.
 
 
 
 "Co się z tobą dzieje?"

Nad Sieną zapada zmierzch. Uliczkami miasta raźnym krokiem idzie dwoje dzieci. Siedmioletnia Katarzyna i jej starszy brat Stefan wracają do domu od siostry. Kiedy dzieci mijają kościół św. Dominika, Katarzyna zastyga w bezruchu.


Ponad świątynią widzi postać Pana Jezusa, którego otacza złocista poświata. Obok Zbawiciela stoją święci Piotr i Paweł oraz inni apostołowie. Chrystus zwraca ku dziewczynce spojrzenie i łagodnie się uśmiecha. Unosi dłoń, kreśli znak krzyża w geście błogosławieństwa. Dziewczynka nie może oderwać oczu od nieziemskiego widoku...


Stefan dopiero po chwili spostrzegł, że siostra nie idzie razem z nim. Zawrócił i ujrzał Katarzynę stojącą nieruchomo na środku ulicy z uniesioną głową. Zawołał raz i drugi, ale dziewczynka ani drgnęła. Chwycił ją za rękę i zaczął energicznie potrząsać. Wtedy dopiero spojrzała na niego półprzytomnym wzrokiem, jakby budziła się ze snu.

- Co się z tobą dzieje? - zapytał Stefan z naganą w głosie.

- Och, gdybyś zobaczył to, co ja widziałam, nie przeszkodziłbyś mi - odpowiedziała z żalem Katarzyna. Widzenie znikło, ale to, co zobaczyła, poruszyło ją do głębi i wpłynęło na całe jej życie.
 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba