2006  nr. 6
 
  Redakcja składa podziękowania Ojcu Andrzejowi Wichowskiemu CSSp - Prowincjałowi Zgromadzenia Ducha Œwiętego, Ojcu Zbigniewowi Warcholikowi CSSp - Redaktorowi Naczelnemu "Posłańca Ducha Œwiętego", Księdzu Dziekanowi Czesławowi Mazurowi oraz Panu Profesorowi Tadeuszowi Zipserowi za pomoc merytorycznš oraz udostępnienie archiwum i zdjęć. Serdeczne Bóg zapłać! 
 
 
 Chwała Ojcu i Synowi, 
i Duchowi Świętemu
1   
 
 Trzecia Osoba Boska 
w Starym i Nowym Testamencie
2   
 
 "Nie zostwaię was sierotami" 3   
 
 50 dni po Zmartwychwstaniu 4   
 
 Zesłanie Ducha-Pocieszyciela 5   
 
 Pierwszy kościół chrześcijański 6   
 
 "Aż po krańce ziemi" 7   
 
 Widzialne znaki niewidzialnej łaski 8   
 
 "On was wszystkiego nauczy" 9   
 
 Wszyscy ci, których prowadzi 
Duch Boży, są synami bożymi."
10   
 
 Misjonarze Ducha Świętego 11   
 
 "Panie, oto jestem, poślij mnie" 12   
 
 Duchu Święty, Boże, 
zmiłuj się nad nami
13   
 
 Modlitwa14   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Chwała Ojcu i Synowi, 
i Duchowi Świętemu
 
  Jedna z głównych prawd naszej wiary mówi: Są trzy Osoby Boskie - Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty. Wypowiadając słowa modlitwy "Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen", oddajemy cześć i uwielbienie Trójcy Przenajświętszej. Zaś w Credo wyznajemy: "Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca i Syna pochodzi, który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę, który mówił przez Proroków".
 
 
  
Od wieków artyści próbowali przełożyć na język sztuki niepojętą dla ludzkiego rozumu tajemnicę Trójcy Świętej. W połowie XVIII stulecia Kościół zatwierdził do kultu religijnego wyobrażenie Trójcy Przenajświętszej przedstawiające Boga Ojca, obejmującego ramiona krzyża, na którym rozpięte jest ciało Syna Bożego - Odkupiciela; nad Nimi unosi się Duch Święty - Dawca życia nadprzyrodzonego - w postaci gołębicy.

Fot. archiwum

 
 
  W Biblii Duch Święty określany jest jako: Duch Pana, Duch Boży, Duch przybrania za synów. Sam Jezus nazywa Trzecią Osobę Boską Duchem Prawdy i Pocieszycielem. Nasz Odkupiciel wielokrotnie mówił o roli Ducha Świętego w dziele zbawienia człowieka: "Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem. Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić" (J 3, 5-7).

Również Apostołowie w swym nauczaniu nieustannie odnoszą się do Osoby Ducha Świętego:

- "Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: ťPanem jest JezusŤ" (1 Kor 12, 3).
- "Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami" (Rz 8, 26).
- "Strzeżcie się rozpusty; wszelki grzech popełniony przez człowieka jest na zewnątrz ciała; kto zaś grzeszy rozpustą, przeciwko własnemu ciału grzeszy. Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który w was jest, a którego macie od Boga, i że już nie należycie do samych siebie?" (1 Kor 6, 18-19).
- “Wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: ťAbba, Ojcze!Ť'' (Rz 8, 14).
- "A nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany" (Rz 5, 5).

 
 

Katechizm Kościoła Katolickiego naucza, że Kościół, wspólnota żyjąca w wierze Apostołów, który tę wiarę przekazuje, jest miejscem naszego poznania Ducha Świętego:

- w Pismach, które On natchnął;
- w Tradycji Kościoła;
- w Nauczycielskim Urzędzie Kościoła, któremu On asystuje;
- w sakramentach;
- w modlitwie, w której On wstawia się za nami;
- w charyzmatach i urzędach, które budują Kościół;
- w znakach życia apostolskiego i misyjnego;
- w świadectwach świętych (por. KKK 688).

 
 
 
 
  
Fot. Archiwum Zgromadzenia Ducha Świętego
 
 
 

Symbole Ducha Świętego

Najbardziej znanym symbolem Trzeciej Osoby Boskiej jest gołębica. Właśnie pod postacią gołębicy Duch Święty objawił się podczas chrztu Pana Jezusa w Jordanie. Do działania Ducha Świętego w sakramencie chrztu odnosi się symbolika wody, która obmywa i ożywia wszystko. Namaszczenie olejem nawiązuje do pierwszego namaszczenia dokonanego przez Ducha Świętego - namaszczenia Pana Jezusa (w języku hebrajskim "Mesjasz" oznacza: namaszczony Duchem Bożym). W rozmowie z Nikodemem Pan Jezus posługuje się metaforą wiatru: "Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha" (J 3, 8). W opisie Przemienienia i Wniebowstąpienia Pańskiego pojawia się obłok (Łk 9, 34-35; Dz 1, 9). Sugestywnym obrazem działania Ducha jest ogień, który przekształca i oczyszcza wszystko, czego dotknie. Pod postacią języków "jakby z ognia" Duch Święty spoczął na Apostołach w dniu Pięćdziesiątnicy (por. Dz 2, 3).

 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba