|
|
| |
|
| |
| |
|
| |
| | |
| |
Chwała Ojcu i Synowi,  i Duchowi Świętemu
|
| | |   |
Jedna z głównych prawd naszej wiary mówi: Są trzy Osoby Boskie - Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty. Wypowiadając słowa modlitwy "Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen", oddajemy cześć i uwielbienie Trójcy Przenajświętszej. Zaś w Credo wyznajemy: "Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca i Syna pochodzi, który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę, który mówił przez Proroków".
| | | |   | | |  | | Od wieków artyści próbowali przełożyć na język sztuki niepojętą dla ludzkiego rozumu tajemnicę Trójcy Świętej. W połowie XVIII stulecia Kościół zatwierdził do kultu religijnego wyobrażenie Trójcy Przenajświętszej przedstawiające Boga Ojca, obejmującego ramiona krzyża, na którym rozpięte jest ciało Syna Bożego - Odkupiciela; nad Nimi unosi się Duch Święty - Dawca życia nadprzyrodzonego - w postaci gołębicy.
Fot. archiwum
| |
| | | |   |
W Biblii Duch Święty określany jest jako: Duch Pana, Duch Boży, Duch przybrania za synów. Sam Jezus nazywa Trzecią Osobę Boską Duchem Prawdy i Pocieszycielem. Nasz Odkupiciel wielokrotnie mówił o roli Ducha Świętego w dziele zbawienia człowieka: "Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem. Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić" (J 3, 5-7).
Również Apostołowie w swym nauczaniu nieustannie odnoszą się do Osoby Ducha Świętego:
- "Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: ťPanem jest JezusŤ" (1 Kor 12, 3).
- "Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami" (Rz 8, 26).
- "Strzeżcie się rozpusty; wszelki grzech popełniony przez człowieka jest na zewnątrz ciała; kto zaś grzeszy rozpustą, przeciwko własnemu ciału grzeszy. Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który w was jest, a którego macie od Boga, i że już nie należycie do samych siebie?" (1 Kor 6, 18-19).
- Wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: ťAbba, Ojcze!Ť'' (Rz 8, 14).
- "A nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany" (Rz 5, 5).
| | | |   |
Katechizm Kościoła Katolickiego naucza, że Kościół, wspólnota żyjąca w wierze Apostołów, który tę wiarę przekazuje, jest miejscem naszego poznania Ducha Świętego:
- w Pismach, które On natchnął; - w Tradycji Kościoła; - w Nauczycielskim Urzędzie Kościoła, któremu On asystuje; - w sakramentach; - w modlitwie, w której On wstawia się za nami; - w charyzmatach i urzędach, które budują Kościół; - w znakach życia apostolskiego i misyjnego; - w świadectwach świętych (por. KKK 688).
| | | |   |
| | | |   | | |  | | Fot. Archiwum Zgromadzenia Ducha Świętego
| |
| | | |   |
Symbole Ducha Świętego
Najbardziej znanym symbolem Trzeciej Osoby Boskiej jest gołębica. Właśnie pod postacią gołębicy Duch Święty objawił się podczas chrztu Pana Jezusa w Jordanie. Do działania Ducha Świętego w sakramencie chrztu odnosi się symbolika wody, która obmywa i ożywia wszystko. Namaszczenie olejem nawiązuje do pierwszego namaszczenia dokonanego przez Ducha Świętego - namaszczenia Pana Jezusa (w języku hebrajskim "Mesjasz" oznacza: namaszczony Duchem Bożym). W rozmowie z Nikodemem Pan Jezus posługuje się metaforą wiatru: "Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha" (J 3, 8). W opisie Przemienienia i Wniebowstąpienia Pańskiego pojawia się obłok (Łk 9, 34-35; Dz 1, 9). Sugestywnym obrazem działania Ducha jest ogień, który przekształca i oczyszcza wszystko, czego dotknie. Pod postacią języków "jakby z ognia" Duch Święty spoczął na Apostołach w dniu Pięćdziesiątnicy (por. Dz 2, 3).
| | |
| |
| | |
|
|