2008  nr. 11
 
  Redakcja składa podziękowania Księdzu Prałatowi Jerzemu Karbownikowi, Księdzu Profesorowi Andrzejowi Witko, Ojcu Doktorowi Szczepanowi Praœkiewiczowi OCD, Księdzu Markowi Borysiakowi SDB, Siostrze Aldonie Paczkowskiej ZSPJ – Przełożonej klasztoru Zgromadzenia Sióstr Pana Jezusa Miłosiernego w Wilnie, Siostrze Dominice Steć ZSJM, Panu Piotrowi Korpantemu oraz Panu Krzysztofowi Zawadzińskiemu za udostępnienie archiwum i zdjęć.
Serdeczne Bóg Zapłać!
 
 
 
 Dana ku obronie 1   
 
 Karmelici bosi  
strzegli Ostrej Bramy
2   
 
 Strażniczka wiary katolickiej 3   
 
 Prowadzeni ręką Maryi 4   
 
 Koronacja Ostrobramskiej Pani 5   
 
 "Jak mnie... 
do zdrowia powróciłas cudem!"
6   
 
 Pielgrzymując do Ostrej Bramy 7   
 
 Wilno stolicą miłosierdzia 8   
 
 Opiewał Miłosierdzie Pańskie 9   
 
 W Skarżyskiej Ostrej Bramie 10   
 
 Ty u bramy naszej trzymasz straż 11   
 
 Litania ostrobramska12   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Karmelici bosi  
strzegli Ostrej Bramy
 
  O początkach sanktuarium Matki Bożej Ostrobramskiej i rozwoju kultu Matki Bożej Miłosierdzia rozmawiamy z o. Szczepanem Tadeuszem Praśkiewiczem OCD, byłym wieloletnim prowincjałem Krakowskiej Prowincji Karmelitów Bosych, obecnie postulatorem tej prowincji.
 
 
  
Pielgrzymi przed kaplicą w Ostrej Bramie - pocztówka z około 1910 r.

Fot. Archiwum

 
 
 
Ojcowie Karmelici Bosi założyli Sanktuarium Matki Bożej Ostrobramskiej. Jakie były początki tego świętego miejsca, w którym czczona jest Maryja Matka Miłosierdzia?
 
  Karmelici bosi do grodu Giedymina, stolicy Litwy, połączonej unią personalną z Polską, przybyli w listopadzie 1622 r. Od magistratu oraz od miejscowego biskupa uzyskali zgodę na założenie klasztoru. Po poznaniu miasta zadecydowali zbudować dom zakonny przy jego murach, w pobliżu bramy zwanej "Ostrą". Osiedlili się tam na stałe jesienią 1626 r. Już wcześniej lud wileński nad bramami miasta zawiesił pobożne obrazy, by święci strzegli mieszkańców przed napadami i grabieżą. Obraz wiszący nad "Ostrą" bramą, dzieło nieznanego malarza, przedstawiał Matkę Bożą z rękoma skrzyżowanymi na piersiach, z głową pochyloną w prawo. Obraz wisiał bezpośrednio na murze, groziło mu więc szybkie zniszczenie.
 
 
Postanowiono zatem wybudować kaplicę, aby święty wizerunek uchronić od zniszczenia?
 
  Tak. Karmelici bosi za zgodą władz miejskich wybudowali na bramie kaplicę, by chroniła drogocenną ikonę. Na czas budowy kaplicy obraz umieszczono w przyklasztornym kościele św. Teresy od Jezusa, gdzie zasłynął licznymi łaskami. Uroczyste umieszczenie obrazu w zbudowanej nad bramą kaplicy odbyło się 12 kwietnia 1671 r., pod przewodnictwem Aleksandra Sapiehy, biskupa wileńskiego. Procesyjnie wśród rzesz wiernych cudowną ikonę wnieśli tam na własnych ramionach i Wielkiego Księstwa Litewskiego, jego kanclerz, marszałek i senatorowie. Od tego czasu obraz cieszył się wielką czcią wiernych. Z czasem powstało Sanktuarium Matki Bożej Ostrobramskiej. Dzieliło ono trudną historię miasta i Litwy. Gdy 27 maja 1715 r. Wilno spłonęło w pożarze, ucierpiało też i sanktuarium wraz z klasztorem. Nasi współbracia zdołali jednak uratować cudowny obraz. Dzięki wsparciu wiernych zakonnicy odbudowali do dziś istniejącą kaplicę, do której obraz Matki Najświętszej przeniesiono w 1720 r.
 
 
Jednak rozwój sanktuarium zahamowały rozbiory Polski...
 
  Gdy podczas powstania listopadowego karmelici bosi wspomagali powstańców oraz organizowali nabożeństwa ze śpiewem pieśni patriotycznych, rząd carski podjął decyzję o kasacie klasztoru. Na skutek reskryptu carskiego z 10 sierpnia 1844 r. cały obiekt sakralny przy Ostrej Bramie przekazano duchowieństwu prawosławnemu. Karmelici bosi, po prawie 220 latach straży przy Ostrej Bramie, zostali przemocą wyrzuceni z Wilna.
 
 
Czy sanktuarium pełniło dalej swoją funkcję?
 
  Sanktuarium pozostawało w czasie niewoli symbolem polskości i niepodległości. Miało ono ogromny wpływ na rozwój życia religijnego i moralnego nie tylko Wilna, ale i całej Litwy. Nie dziwi nikogo fakt, że czas po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r. i czas sanacyjnego zrywu odrodzonej Polski wyróżnił się wymownym faktem koronacji obrazu Tej, "co w Ostrej świeci Bramie". Kult Madonny Ostrobramskiej stał się tak powszechny, że przeniknął do literatury pięknej i był źródłem inspiracji dla wielu poetów. Mickiewiczowska inwokacja z "Pana Tadeusza" - "Panno Święta, co Jasnej bronisz Częstochowy i w Ostrej świecisz Bramie" - wyryta jest w pamięci każdego Polaka. Została także przywołana przez Sługę Bożego Jana Pawła II w dzień inauguracji jego pontyfikatu.
 
 
W Ostrej Bramie rodził się kult Jezusa Miłosiernego...
 
  Ludzkość bardzo potrzebuje dziś Bożego Miłosierdzia, co potwierdza fakt szybkiego rozpowszechniania się pośród Ludu Bożego nabożeństwa wskazanego przez św. Faustynę Kowalską. Nabożeństwo to zrodziło się w cieniu Ostrej Bramy. Pierwszy wizerunek Jezusa Miłosiernego był - w myśl wskazań św. Faustyny - namalowany w Wilnie, gdzie do dziś jest przechowywany z wielkim pietyzmem. Co więcej, obraz ten właśnie w Ostrej Bramie został po raz pierwszy ukazany wiernym i odbierał tam publiczną cześć od 26 do 28 kwietnia 1935 r., czyli w Oktawę Wielkanocy, a sama Siostra Faustyna przyozdabiała go kwiatami. Nieopodal Ostrej Bramy urodził się i wzrastał św. Rafał Kalinowski, który zasłynął przede wszystkim jako spowiednik, czyli siewca Bożego Miłosierdzia, a którego Sługa Boży Jan Paweł II nazwał "męczennikiem konfesjonału".
 
 
Bóg zapłać za rozmowę.
 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba