2008  nr. 11
 
  Redakcja składa podziękowania Księdzu Prałatowi Jerzemu Karbownikowi, Księdzu Profesorowi Andrzejowi Witko, Ojcu Doktorowi Szczepanowi Praœkiewiczowi OCD, Księdzu Markowi Borysiakowi SDB, Siostrze Aldonie Paczkowskiej ZSPJ – Przełożonej klasztoru Zgromadzenia Sióstr Pana Jezusa Miłosiernego w Wilnie, Siostrze Dominice Steć ZSJM, Panu Piotrowi Korpantemu oraz Panu Krzysztofowi Zawadzińskiemu za udostępnienie archiwum i zdjęć.
Serdeczne Bóg Zapłać!
 
 
 
 Dana ku obronie 1   
 
 Karmelici bosi  
strzegli Ostrej Bramy
2   
 
 Strażniczka wiary katolickiej 3   
 
 Prowadzeni ręką Maryi 4   
 
 Koronacja Ostrobramskiej Pani 5   
 
 "Jak mnie... 
do zdrowia powróciłas cudem!"
6   
 
 Pielgrzymując do Ostrej Bramy 7   
 
 Wilno stolicą miłosierdzia 8   
 
 Opiewał Miłosierdzie Pańskie 9   
 
 W Skarżyskiej Ostrej Bramie 10   
 
 Ty u bramy naszej trzymasz straż 11   
 
 Litania ostrobramska12   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Prowadzeni ręką Maryi
 
  W cieniu ostrobramskiego sanktuarium, które miało znaczący wpływ na religijność oraz moralność tak Polaków jak i Litwinów, wzrastali wybitni mężowie tworzący kulturę polską. Ziemskie szlaki wielu świętych i błogosławionych wiodły przez Wilno. Tu zatrzymywali się, by przed obliczem Pani Ostrobramskiej czerpać siły do kroczenia drogami świętości. Wśród tych, których do swojego Syna prowadziła Matka Boża Miłosierdzia byli: św. Kazimierz królewicz, św. Andrzej Bobola, bł. abp Jerzy Matulewicz, św. m. Maria Urszula Ledóchowska, św. Rafał Kalinowski i św. Maksymilian Maria Kolbe.
 
 
  
Św. Andrzej Bobola wstawia się do Matki Bożej Ostrobramskiej za Polską.

Fot. Archiwum

 
 
 
Święty królewicz
 
  W katedrze św. Stanisława w Wilnie spoczywają doczesne szczątki św. Kazimierza królewicza, który jest głównym patronem Litwy. Za życia bardzo ukochał Matkę Najświętszą, to u Jej tronu na Jasnej Górze złożył ślub czystości. Często zatapiał się w modlitwie adoracyjnej przed Najświętszym Sakramentem w katedrze wileńskiej. W stosunkach politycznych z innymi państwami cenił przede wszystkim moralność. Na rok przed śmiercią w 1483 r. zamieszkał w Wilnie, piastując stanowisko podkanclerza koronnego.
 
 
Jezuicki kaznodzieja, misjonarz i męczennik
 
  W Wilnie aż 22 lata swojego życia spędził św. Andrzej Bobola. Właśnie tam w 1611 r. wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Święty jezuita studiował w Wilnie filozofię i teologię a w 1622 r. przyjął święcenia kapłańskie. Tutaj także podjął pierwsze wyzwania duszpasterskie. Był moderatorem Sodalicji Mariańskiej p.w. Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej. W kościele jezuitów p.w. św. Kazimierza głosił żarliwe kazania, spieszył z posługą w sakramencie pokuty. Podczas epidemii, która nawiedziła Wilno w 1625 r., otaczał opieką cierpiących i umierających. Przez całe życie odznaczał się szczególnym zaufaniem Bogu, zaś na drogach jego życia, zakończonego męczeńską śmiercią, przewodniczką była Maryja.
 
 
  
Św. Kazimierz z kołpakiem Wielkiego Księcia Litewskiego i koroną polską na tle Matki Bożej Ostrobramskiej - polichromia autorstwa Włodzimierza Tetmajera w kaplicy pw. Świętej Trójcy w katedrze na Wawelu

Fot. Franciszek Mróz

 
 
 
Biskup wileński i odnowiciel marianów
 
  Kolejną wielką postacią w sposób szczególny związaną z Wilnem jest beatyfikowany w 1987 r. Jerzy Matulewicz, biskup wileński, którego pasterzowanie przypadło w trudnych latach napięcia pomiędzy Litwinami a Polakami tuż przed i zaraz po pierwszej wojnie światowej. Był Litwinem, jednak wychował się i pracował w Polsce. W Wilnie czuwał, aby stosunki między katolikami a prawosławiem układały się dobrze, nikogo nie wyróżniał w swojej pracy duszpasterskiej. Zasłynął także jako odnowiciel Zgromadzenia Księży Marianów, założyciel zgromadzeń zakonnych: Sióstr Służebnic Jezusa w Eucharystii oraz Sióstr Ubogich.
 
 
Matka sierot i ubogich dzieci
 
  W 1923 r. do Wilna przybyła św. Maria Urszula Ledóchowska - która powołała do życia Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego. W Wilnie poinformowano ją o konieczności organizacji ochronki w pobliskim Czarnym Borze. Matka przełożona całym sercem wspierała podjęte na ziemi wileńskiej dzieło, otaczające opieką sieroty i dzieci z rodzin najuboższych. W 1946 r. urszulanki jako repatriantki, a w rzeczywistości wypędzone przez Sowietów, udały się do Warszawy. O duszpasterskiej działalności Sióstr Urszulanek w Czarnym Borze dziś przypomina działająca tam szkoła polska, która nosi imię św. Urszuli Ledóchowskiej.
 
 
Wzrastał w cieniu Ostrej Bramy
 
  W cieniu Ostrej Bramy urodził się i wzrastał Józef Kalinowski - późniejszy św. Rafał Kalinowski: bohater narodowy, powstaniec, sybirak, zakonnik i kapłan w Karmelu. W dzieciństwie był przyprowadzany przez rodziców do Ostrej Bramy. Dzięki Maryi w młodzieńczym wieku odnalazł skarb wiary, doznając łaski nawrócenia, a w więzieniu i w czasie katorgi syberyjskiej Jej zawierzał każdą chwilę niewoli. Kiedy powrócił z zesłania, wstąpił do Maryjnego zakonu karmelitów bosych, szerząc Maryjne nabożeństwo szkaplerzne.
Nigdy nie zapomniał o swoich wileńskich korzeniach, nawet wówczas, a może zwłaszcza wtedy, kiedy ukaz carski zwalniający go z zesłania zakazywał jednocześnie powrotu na Litwę. Tęsknota za Wilnem, a szczególnie za Ostrą Bramą przebija z listów św. Rafała. W 1893 r. poprosił swego najmłodszego brata Jerzego o zdjęcia obrazu Matki Miłosierdzia. Wspólnie z o. Wacławem Nowakowskim, kapucynem, znanym autorem monografii o polskich sanktuariach, zbierał materiały źródłowe na temat Ostrej Bramy. Podjęli także trudne zadanie wydawania drukiem obrazków Matki Bożej Miłosierdzia, rozpowszechniając w ten sposób Jej wizerunek. Św. Rafał Kalinowski zmarł 15 listopada (1907), czyli w wigilię święta Matki Bożej Ostrobramskiej.
 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba