2009  nr. 1
 
  Redakcja składa podziękowania Ojcu Izydorowi Matuszewskiemu OSPPE - Generałowi Zakonu œw. Pawła I Pustelnika, Ojcu Romanowi Majewskiemu OSPPE - Przeorowi klasztoru na Jasnej Górze, Ojcu Michałowi Lukoszek OSPPE - Przeorowi Klasztoru w Krakowie-Skałce, Ojcu Zbigniewowi Ptakowi OSPPE - Kustoszowi Sanktuarium Matki Bożej Patronki Rodzin w Leœniowie, Ojcu Robertowi Jasiulewiczowi OSPPE - Redaktorowi Naczelnemu Dwumiesięcznika „Jasna Góra”, Ojcu Ryszardowi Decowi OSPPE oraz Bratu Waldemarowi Kowalczykowi OSPPE za pomoc merytorycznš oraz udostępnienie archiwum i zdjęć. Serdeczne Bóg zapłać! 
 
 
 Pod sztandarem Maryi 1   
 
 Zapraszamy do Matki, do domu 2   
 
 Z Maryją z Węgier do Polski 3   
 
 Sam na sam z Bogiem 4   
 
 Jubileuszowe Pawełki 5   
 
 Sanktuarium Narodu 6   
 
 Pod płaszczem Leśniowskiej Pani 7   
 
 Sanktuarium na Skałce 8   
 
 Duchowe stolice polonii 9   
 
 Być Paulinem 10   
 
 Wezwania do św. Pawła 
Pierwszego Pustelnika
11   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Pod sztandarem Maryi
 
  Rok 2008 był w paulińskim Zakonie rokiem wielkiego jubileuszu. To 700 lat temu, w 1308 roku, doszło do oficjalnego zatwierdzenia Zakonu Paulinów. Dzisiaj nie jesteśmy w stanie wyobrazić sobie religijnego krajobrazu Polski bez sanktuarium na Jasnej Górze - bez tego miejsca, które zawsze stało na straży naszej wiary. To tutaj każdego roku przybywają rzesze pielgrzymów, by choć przez chwilę pomodlić się przy cudownym Wizerunku Matki Bożej - Królowej Polski. To Jasna Góra na przestrzeni wieków stała się także sercem paulińskiej wspólnoty. Ale trzeba nam także pamiętać, że ojców i braci w białych habitach, którzy swoją pracę dla zbawienia ludzi podejmują pod sztandarem Maryi, można spotkać nie tylko w wielu miejscach w Polsce, ale także w odległych zakątkach świata - w Afryce, Ameryce i Australii.
 
 
  
Paulini z Ojcem Świętym Benedyktem XVI w Sali Rycerskiej na Jasnej Górze; 26 maja 2006 r.

Fot. Archiwum oo. Paulinów na Jasnej Górze

 
 
 
Bracia Świętego I Pawła Pustelnika
 
  Zakon Paulinów wywodzi się od pustelników, którzy zamieszkiwali naddunajskie lasy, a życiem naśladowali św. Pawła z Teb. Na Węgrzech powstały dwa pierwsze klasztory paulińskiej wspólnoty. Z początkiem XIII wieku jeden z klasztorów został wzniesiony na górze Patacs koło Pécs. Inicjatorem jego powstania był biskup Bartłomiej, któremu bliska była duchowość benedyktyńska. Drugim miejscem, w którym zgromadzili się pustelnicy, w połowie tego samego stulecia, był klasztor Św. Krzyża na górze Pilis, który powstał dzięki bł. Euzebiuszowi. Odznaczał się on niezwykle żywym kultem Matki Bożej - patronki Węgier. To szczególne uczucie do Maryi, która wskazując na swojego Syna mówi "zróbcie wszystko cokolwiek wam powie", stanowiło na przestrzeni wieków, i stanowi także dziś, podstawowy rys paulińskiego duszpasterstwa. Gdy doszło do połączenia pustelniczych wspólnot w Patacs, przyjęto regułę biskupa Bartłomieja, a przełożonym obrano bł. Euzebiusza. W kilka lat później podczas kapituły przyjęto oficjalną nazwę Braci Świętego Pawła I Pustelnika.
 
 
  
Św. Paweł I Pustelnik i św. Antoni pijący wodę ze źródła

Fot. Franciszek Mróz

 
 
 
Dziewięćdziesiąt lat pustelniczego życia
 
  Patriarchą Zakonu Świętego Pawła I Pustelnika jest św. Paweł z Teb. Żył on w Egipcie na przełomie III i IV wieku. Za jego młodości rozpoczęły się prześladowania chrześcijan przez cesarza Dioklecjana. Św. Paweł dowiedziawszy się, że bliscy chcą go wydać, postanowił porzucić dotychczasowe życie, udał się na pustynię i zamieszkał w jaskini. Choć prześladowania nie trwały długo, postanowił zostać na pustyni i przebywał na niej przez dziewięćdziesiąt samotnych lat, spędzonych na kontemplacji Boga i pokucie. Zagłębiał się w tajemnicę Krzyża Chrystusa i szczególną czcią otaczał Matkę Najświętszą.
Z dzieła "Żywot św. Pawła I Pustelnika" spisanego przez św. Hieronima dowiadujemy się, że Paweł na pustyni żywił się daktylami, a także połową chleba, przynoszoną mu każdego dnia przez kruka. Gdy już był bardzo stary, miał przybyć do niego św. Antoni. Przekazy głoszą, że wówczas kruk dostarczył cały bochen. Paweł zamiast ubrania zakładał tunikę uplecioną z palmowych liści. Ten legendarny przekaz odnajdujemy dzisiaj w symbolice herbu Zakonu Paulinów.
 
 
Pauliński herb
 
  Pauliński herb przedstawia kruka siedzącego na drzewie palmowym, z bochnem chleba w dziobie. Ale są na nim umieszczone także dwa lwy. Wymowy tegoż symbolu należy szukać w opisie śmierci św. Pawła. Św. Antoni po śmierci św. Pawła, martwił się, że nie poradzi sobie z wykopaniem grobu dla przyjaciela. Z pomocą miały mu przybyć dwa lwy, które łapami wygrzebały dół na doczesne szczątki zmarłego. Według tradycji św. Paweł I Pustelnik odszedł do Pana trwając na modlitwie w pozycji klęczącej, z rękoma uniesionymi ku górze. Św. Paweł I Pustelnik patronuje zakonowi paulinów, ale także piekarzom i tkającym dywany. Ikonografia przedstawia go w sukni z liści palmowych, a jego atrybuty to: kruk, kruk z chlebem w dziobie, lew kopiący grób, przełamany chleb.
 
 
  
Wspólnota paulinów charakteryzuje się duchowością pustelniczą, kultem Krzyża św. oraz pobożnością Maryjną. W Konstytucjach zakonnych zatwierdzonych przez Stolicę Apostolską w 1986 r. określono charyzmat Zakonu. Jest nim: pielęgnowanie kontemplacji Boga w samotności, umiłowanie modlitwy liturgicznej, pracowite oraz ubogie życie, praktyka pokuty i szczególny kult Bogurodzicy.

Fot. Archiwum oo. Paulinów na Jasnej Górze

 
 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba