2009  nr. 6
 
  Redakcja składa serdeczne podziękowania za udostępnienie archiwum i zdjęć oraz pomoc merytorycznš w przygotowaniu numeru: Jego Eminencji Księdzu Kardynałowi Marianowi Jaworskiemu – Arcybiskupowi Seniorowi Lwowskiemu, Jego Ekscelencji Księdzu Arcybiskupowi Mieczysławowi Mokrzyckiemu – Metropolicie Lwowskiemu, Ojcu Jarosławowi Zachariaszowi OFMConv. – Prowincjałowi Prowincji œw. Antoniego i Bł. Jakuba Strzemię Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych, Ojcu Stanisławowi Gliœcie OFMConv. – Gwardianowi Klasztoru Franciszkanów w Krakowie, Ojcu Pawłowi Soleckiemu OFMConv. – Gwardianowi Klasztoru Franciszkanów w Przemyœlu oraz Bratu Rafałowi Antoszczukowi OFMConv. – odpowiedzialnemu za przebieg uroczystoœci jubileuszowych oraz peregrynacji relikwii. Serdeczne Bóg zapłać! 
 
 
 Czemu dziś tak cicho o bł. Jakubie? 1   
 
 600-lecie narodzin dla nieba 2   
 
 Jakub herbu Strzemię 3   
 
 Apostoł Rusi 4   
 
 Opiekun Ojczyzny i przyjaciel dzieci 5   
 
 Z katedry lwowskiej do katedry wawelskiej 6   
 
 "Idziemy do nóg twych, błogosławiony" 7   
 
 Pamiątki po bł. Jakubie 8   
 
 Święci o błogosławionym 9   
 
 Wiem, że on mnie prowadzi 10   
 
 Witaj, Jakubie błogosławiony 11   
 
 Litania do Błogosławionego Jakuba Strzemię12   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Jakub herbu Strzemię
 
  W źródłach historycznych zachowało się kilka faktów dotyczących życia i działalności Jakuba, biskupa Halicza i Lwowa. Wiemy, że urodził się w Małopolsce, najprawdopodobniej w Archidiecezji Krakowskiej. Jako młodzieniec wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych św. Franciszka z Asyżu. Przełożeni wysłali go na studia do Rzymu. Po powrocie został gwardianem klasztoru w Krakowie, a później we Lwowie. Był członkiem Stowarzyszenia Braci Pielgrzymujących Chrystusa - instytucji misyjnej utworzonej spośród członków zakonów dominikanów i franciszkanów. Tradycja dodaje, że pochodził z rodziny szlacheckiej pieczętującej się herbem Strzemię. Stąd wziął się jego przydomek, używany niekiedy w formie łacińskiej - Strepa.
 
 
  
Na obrazach bł. Jakub Strzemię przedstawiany jest najczęściej jako biskup adorujący Najświętszy Sakrament lub klęczący przed Matką Bożą, która trzyma na ręku Dziecię Jezus. Głęboka cześć dla Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie oraz gorące nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny są bowiem najbardziej charakterystycznymi rysami jego życia, działalności oraz duchowości.

Fot. Archiwum Krakowskiej Prowincji Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych

 
 
 
Procesje eucharystyczne i wieczna lampka
 
  Abp Jakub był wielkim czcicielem Najświętszego Sakramentu. Pragnął także przyprowadzić do Jezusa ukrytego jak najwięcej dusz. To właśnie on jako pierwszy organizował w swojej diecezji publiczne wystawienia i adoracje Najświętszego Sakramentu oraz procesje eucharystyczne. Polecił także, aby przed tabernakulum świeciła się wieczna lampka - znak żywej obecności Chrystusa (co wówczas nie było jeszcze w Kościele stałym zwyczajem). Udzielił także przywileju odpustowego wiernym adorującym Najświętszy Sakrament w dominikańskim kościele Bożego Ciała we Lwowie.
 
 
Dla chwały Maryi
 
  W biskupim herbie Jakuba widnieje Matka Boża z Dzieciątkiem, a przed Nimi klęczy biskup z pastorałem, ubrany w ornat i infułę. Jakub przez całe życie kochał i czcił Maryję. Ją obrał na Patronkę swojej archidiecezji i powstającej właśnie za jego czasów katedry lwowskiej. W kościele parafialnym we Lwowie wprowadził codzienne nabożeństwo wieczorne do Najświętszej Maryi Panny z piękną oprawą liturgiczną, podczas którego śpiewano m.in. pieśń Salve Regina. Za pobożne uczestnictwo w tych modłach arcybiskup nadał odpust.

Odpustami obdarzył także modlących się przed posążkiem Matki Bożej "Jackowej" we lwowskim kościele dominikanów. Innym przejawem gorliwości Jakuba o szerzenie czci Matki Bożej było otoczenie opieką i zatwierdzenie statutów Bractwa Najświętszej Maryi Panny założonego jeszcze w 1387 r.
 
 
 
 Kalendarium Życia i kultu bŁ. Jakuba Strzemię
 
 Około roku 1340

na terenie Małopolski przychodzi na świat Jakub.
 
 Około roku 1378

zostaje gwardianem krakowskiego klasztoru franciszkanów konwentualnych.
 
 1385-1388

pełni obowiązki gwardiana franciszkańskiego klasztoru Świętego Krzyża we Lwowie - ważnego ośrodka szerzącego wiarę katolicką na Rusi.
 
 7 lipca 1391

papież Bonifacy IX mianuje go arcybiskupem Halicza, miasta na Rusi (wcześniej z rozporządzenia Stolicy Apostolskiej jako inkwizytor na Rusi strzegł przed herezją czystości wiary).
 
 28 stycznia 1392

konsekracja biskupia Jakuba w dzisiejszej katedrze tarnowskiej. Konsekracji dokonał franciszkanin bp Maciej Janin z Przemyśla.
 
 1402

w obecności arcybiskupa Jakuba konsekracji katedry lwowskiej pw. Wniebowzięcia NMP dokonuje bp Maciej Janin.
 
 1408

otrzymuje wezwanie na schizmatycki sobór do Pizy, na które nie odpowiada.
 
 20 października 1409

umiera we Lwowie. Zostaje pochowany w chórze klasztoru Świętego Krzyża.
 
 29 listopada 1619

po wielu latach zapomnienia zostaje przypadkowo odnaleziony jego grób.
 
 1786

po kasacie kościoła i klasztoru franciszkanów we Lwowie przez zaborcze władze austriackie relikwie zostają przeniesione do katedry lwowskiej i umieszczone w ołtarzu Chrystusa Ukrzyżowanego.
 
 11 września 1790

papież Pius VI wydaje bullę beatyfikacyjną bł. Jakuba Strzemię.
 
 1909

uroczyste obchody 500-lecia śmierci bł. Jakuba zorganizowane we Lwowie przez abpa Józefa Bilczewskiego.
 
 1945

po odebraniu Lwowa Polsce i przyłączeniu go do Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej relikwie przeniesiono do katedry tarnowskiej. Później trumna zostaje oddana w depozyt do siedziby biskupów w Lubaczowie, a następnie do katedry wawelskiej.
 
 2009

rozpoczyna się proces kanonizacyjny bł. Jakuba Strzemię. W tym samym roku metropolita krakowski kard. Stanisław Dziwisz decyduje o powrocie relikwiarza do Archidiecezji Lwowskiej.

 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba