2010  nr 7
 
  Redakcja składa podziękowania za pomoc w przygotowaniu numeru oraz udostępnienie archiwum i zdjęć: Ojcu Doktorowi Błażejowi Kurowskiemu – Kustoszowi sanktuarium na Górze Œw. Anny, Ojcu Wojciechowi Piętowskiemu OFM oraz Ojcu Sławomirowi Klimowi OFM. Serdeczne Bóg zapłać!  
 
 
 Jezus, Maryja i Anna 1   
 
 Radość Anny i Joachima 2   
 
 Matka Niepokalanej 3   
 
 Góra świętej Anny 4   
 
 Tu króluje św. Anna 5   
 
 Wielki plac modlitwy 6   
 
 Idziemy na kalwarię do św. Anny 7   
 
 Annogórscy pielgrzymi 8   
 
 Miejsce modlitwy językiem swego serca 9   
 
 Wyjątkowy zakątek Opolszczyzny 10   
 
 Pozdrowienie świętej Anny11   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Góra świętej Anny
 
  Nie wiadomo dokładnie, kiedy i w jaki sposób łaskami słynąca figurka św. Anny Samotrzeć znalazła się w kościele na Górze Chełmskiej. Jedno z podań głosi, że zostawił ją tam pewien hiszpański książę, który przez Śląsk wracał do ojczyzny ze zwycięskiej wyprawy wojennej. Ze źródeł historycznych wiadomo natomiast, że już w 1480 r. na Górze Chełmskiej stała kaplica poświęcona matce Maryi i babci Pana Jezusa. Od XIX w. imię patronki kościoła pojawia się w nazwie góry. W roku 1980, z okazji pięćsetnej rocznicy powstania, świątynia na Górze św. Anny otrzymała tytuł bazyliki mniejszej.
 
 
  
W klasztornej kronice zapisano lokalną legendę, wedle której kilkadziesiąt lat przed przybyciem franciszkanów na Górę Chełmską straże czuwające na murach miasta Leśnicy widywały o północy zakonników, trzymających w dłoniach zapalone świece i podążających na szczyt góry. Podanie to ilustruje witraż umieszczony w prezbiterium annogórskiej bazyliki.
 
 
 
Świątynia na Górze Chełmskiej
 
  Pierwsza niewielka świątynia na Górze Chełmskiej powstała w XV w. na gruntach należących do Mikołaja i Krzysztofa Strzałów, którzy byli również fundatorami kaplicy. Prawie dwa wieki później hrabiowska rodzina von Gaschin (Gaszyn), właścicieli okolicznych wsi, rozbudowała kaplicę i rozpoczęła starania o sprowadzenie na Górę Chełmską franciszkanów, którzy otoczyliby duszpasterską opieką coraz liczniejszych pielgrzymów, przybywających modlić się przed cudowną figurą św. Anny. Hrabiowie von Gaschin kilkakrotnie zwracali się do władz franciszkańskiej prowincji o przyjęcie fundacji i wysłanie na Górę Chełmską braci. W końcu prośbom tym dopomogła sytuacja polityczna. W 1655 r., podczas "potopu szwedzkiego", spłonął klasztor franciszkanów reformatów w Krakowie. Pozbawieni dachu nad głową bracia udali się do Gliwic, ale tamtejszy dom zakonny nie był w stanie pomieścić "dodatkowych" kilkudziesięciu mieszkańców. Wówczas kapituła zdecydowała się wysłać 22 zakonników na Górę Chełmską. Bracia początkowo zamieszkali przy parafii w Leśnicy, do której przed ich przybyciem należał kościół św. Anny i przy finansowym wsparciu rodziny von Gaschin rozpoczęli budowę drewnianego klasztoru. Akt darowizny kościoła na Górze Chełmskiej dla zakonu franciszkanów potwierdził przebywający w roku 1657 w pobliskim Głogówku król Jan Kazimierz, król polski i wielki książę litewski, a także książę opolski i raciborski.
 
 
Trzy wypędzenia
 
  Dzięki opiece braci mniejszych kult babci Pana Jezusa rozkwitł na całej ziemi śląskiej. Posługa franciszkanów na Górze Chełmskiej została przerwana w 1820 r., kiedy to władze pruskie wydały dekret o kasacie zakonów katolickich i konfiskacie dóbr klasztornych. Po kilkudziesięciu latach zakonnicy wrócili do swego klasztoru przy kościele św. Anny, ale jeszcze w tym samym stuleciu zaborca po raz kolejny rozpoczął walkę przeciw Kościołowi katolickiemu - tym razem pod hasłem Kulturkampfu zainicjowanego przez kanclerza II Rzeszy Ottona von Bismarcka. Trzecie wypędzenie franciszkanów z Góry św. Anny przez Niemców miało miejsce podczas II wojny światowej.
 
 
  
Przed bazyliką na Górze św. Anny znajduje się duży dziedziniec zwany Rajskim Placem, pośrodku którego stoi grupa rzeźb przedstawiających Ukrzyżowanie.
 
 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba