2011  nr 1
 
  Redakcja składa serdeczne podziękowania za udostępnienie archiwum i zdjęć oraz pomoc merytorycznš w przygotowaniu numeru: Ojcu Stanisławowi Gliœcie OFMConv. – Gwardianowi Klasztoru Franciszkanów w Krakowie, Siostrom Klaryskom z Klasztoru w Krakowie, Księdzu Stanisławowi Langnerowi – Proboszczowi Parafii pw. Wniebowzięcia NMP i œw. Józefa Rzemieœlnika w Ojcowie-Grodzisku, Księdzu Kanonikowi Janowi Robakowi – Proboszczowi Parafii pw. œw. Mikołaja w Skale oraz Panu Magistrowi Piotrowi Trzcionce. 
 
 
 Księżniczka z rodu Piastów 1   
 
 Małżonka króla Kolomana 2   
 
 Pierwsza polska klaryska 3   
 
 Dusza jak gwiazda 4   
 
 Pamięć o Matce, Fundatorce i Patronce 5   
 
 Tu spoczywa Błogosławiona 6   
 
 Bazylika przy Franciszkańskiej 7   
 
 Grodzisko na skale 8   
 
 Pustelnia błogosławionej Salomei 9   
 
 Patronko nasza, Salomeo święta 10   
 
 Litania do bł. Salomei11   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Tu spoczywa Błogosławiona
 
  Wolą Salomei było, aby po śmierci jej ciało spoczęło w Krakowie, w kościele ojców franciszkanów. Także klaryski pragnęły mieć u siebie jej relikwie - Salomea była przecież ich fundatorką i dobrodziejką, wśród nich żyła i wśród nich umarła. Pokorne siostry ustąpiły jednak pierwszeństwa braciom. Pierwsza polska klaryska pochowana została w krypcie franciszkańskiej świątyni. W roku 1630, w związku z trwającym procesem beatyfikacyjnym, otwarto grobowiec i trumnę z relikwiami uroczyście przeniesiono do dawnej kaplicy cechu cieśli i murarzy, znajdującej się po lewej stronie w przedłużeniu prezbiterium kościoła. Część relikwii kandydatki na ołtarze franciszkanie przekazali jej współsiostrom - klaryskom.
 
 
  
Wnętrze kaplicy bł. Salomei. W XVII-wiecznym ołtarzu z czarnego marmuru znajduje się obraz przedstawiający wizję Błogosławionej.

Fot. Franciszek Mróz

 
 
 
Utracone wota
 
  Do czasów rozbiorów Polski w kaplicy bł. Salomei znajdowało się wiele cennych ozdób i wotów od wdzięcznych za wyproszone łaski pokoleń czcicieli. W czasach niewoli obce władze ogołociły kościół franciszkanów ze wszystkiego, co stanowiło jakąkolwiek wartość materialną. Zabrano srebrne sukienki z obrazu bł. Salomei, lampy, wota, a nawet lichtarze.
 
 
Welon Salomei
 
  Niedługo po śmierci Salomei franciszkanie, spodziewając się rychłego procesu beatyfikacyjnego, rozpoczęli spisywanie cudów dokonujących się przy jej grobie. Opisy łask otrzymanych za wstawiennictwem sługi Bożej są bardzo dokładne i konkretne. Oto jedno z najwcześniejszych świadectw: "W Wielkim Poście 1270 r. Anastazja, córka Mirosława, a żona Henryka, będąc już umierającą, wezwała o. Pakosława, franciszkanina z klasztoru w Nowym Korczynie, by ją na śmierć zaopatrzył. Ten, przybywszy, przyniósł ze sobą welon bł. Salomei, a skoro go położył na konającej, ta, po siedmiu bezsennych nocach, natychmiast twardo zasnęła. We śnie ujrzała bł. Salomeę z koroną na głowie i usłyszała z jej ust słowa: Anastazjo, oto zdrową jesteś, idź do mojego grobu i opowiedz ludziom o doznanej łasce. Obudziwszy się, chora uczuła się zupełnie zdrową, tak, że wkrótce mogła spełnić poleconą sobie pielgrzymkę".

Cytat za: Cecylian Niezgoda OFMConv.
Błogosławiona Salomea Piastówna, Kraków 1996; s. 149

 
 
  
Na ołtarzu znajduje się miedziana trumienka, ozdobiona wykutym w srebrze orłem piastowskim, z relikwiami Błogosławionej. Relikwiarz pochodzi z 1671 r. z fundacji o. Franciszka Marcinkowskiego

Fot. Franciszek Mróz

 
 
 

Wielka uroczystość

Salomea zmarła w powszechnej opinii świętości. Jednak obiektywne trudności (pożary kościoła, szerzące się w XVI w. herezje podważające kult świętych) długo uniemożliwiały rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego. Dopiero w roku 1673 r. papież Klemens X oficjalnie zatwierdził lokalny kult Salomei jako błogosławionej. Wiadomość tę przyjęto w Polsce z ogromną radością. Z wielkim rozmachem zorganizowano pierwsze uroczyste obchody dnia jej wspomnienia, które według ówczesnego kalendarza liturgicznego przypadało 17 listopada (obecnie wspomnienie bł. Salomei Kościół obchodzi 19 listopada). W wigilię święta rozpoczęto ośmiodniowe nabożeństwo. Tego dnia z kościoła św. Andrzeja Apostoła do świątyni franciszkanów ruszyła długa procesja z udziałem duchowieństwa, władz miejskich oraz rzesz wiernych. Niesiono w niej relikwie oraz włosiennicę bł. Salomei. Procesji towarzyszyło bicie dzwonu Zygmunta oraz - zgodnie z barokowymi obyczajami - salwy i sztuczne ognie. Powiewały barwne sztandary licznych krakowskich bractw i cechów. Relikwie uroczyście złożono na pięknie udekorowanym ołtarzu kaplicy bł. Salomei w kościele franciszkanów. Przez całą oktawę krakowianie gromadzili się tutaj, by śpiewać litanię i pieśni ku czci nowej Błogosławionej. Trwały jeszcze radosne obchody, gdy do Krakowa dotarła wieść o wielkim zwycięstwie nad Turkami hetmana Jana Sobieskiego pod Chocimiem. Jak powszechnie uznano, był to skutek pielgrzymki do Grodziska, którą przed uroczystościami beatyfikacyjnymi w intencji uproszenia przez wstawiennictwo bł. Salomei zwycięstwa oręża polskiego odbyło Arcybractwo Męki Pańskiej, istniejące przy kościele franciszkanów od roku 1595 do dziś.

 
 
 
 

Grób fundatora i dobrodzieja

W kaplicy bł. Salomei, w niszy, po prawej stronie ołtarza, za żelazną kratą znajduje się kamienna urna z doczesnymi szczątkami brata Błogosławionej, księcia Bolesława, jednego z fundatorów oraz wielkiego dobrodzieja krakowskiego klasztoru franciszkanów. Warto przy tej okazji przypomnieć, że to właśnie on dokonał lokacji Krakowa na prawie magdeburskim. Cztery lata temu miasto obchodziło 750-lecie tego wydarzenia.

 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba