| | |
| |
Kronika życia Ojca Pio
|
| |
|   | Życie
Niechaj całe wasze życie będzie przeżywane w uległości, na modlitwie, na pracy, w pokorze, w dziękczynieniu dobremu Bogu. Jeżeli zdarzy się, że poczujecie odżywającą w was niecierpliwość, uciekajcie się natychmiast do modlitwy. Wiedzcie, że zawsze przebywamy w obecności Boga, któremu mamy zdać sprawę z każdego naszego uczynku, dobrego czy złego.
|
| | |
|   |
Ojciec Pio
|
| |
|   |
|
| |
|   | życiorys
|
| |
|   | 25 maja 1887
Ojciec Pio (czyt. Pijo) urodził się w Pietrelcinie we Włoszech jako czwarte dziecko Grazia i Marii Giuseppy De Nunzio. Na chrzcie św. otrzymał imię Francesco.
|
| |
|   | | |  | | Matka Ojca Pio, Maria Giuseppa De Nunzio, z miłością zajmowała się prowadzeniem domu i wychowywaniem dzieci w bliskości z Bogiem.
Grazio Forgione, ojciec Francesca, ubogi rolnik, utrzymujący swą rodzinę z ciężkiej pracy własnych rąk; znany jako "Wuj Razio".
Fot. La Casa Sollievo della Sofferenza
| |
|
| |
|   | 1903
Francesco opuścił rodzinne strony i wstąpił do zakonu kapucynów. Przyjął imię zakonne Pio z Pietrelciny.
|
| |
|   | 1907
Śluby wieczyste Ojca Pio.
|
| |
|   | 1910
Zakonnik otrzymał święcenia kapłańskie.
|
| |
|   | | |  | | Ojciec Pio z Pietrelciny w pierwszych latach spędzonych w klasztorze. Przełożeni mówili o nim, że z oddaniem wypełniał obowiązki i był wzorem dla innych.
Fot. La Casa Sollievo della Sofferenza
| |
|
| |
|   | 1916
Przełożeni wysłali Ojca Pio do San Giovanni Rotondo.
|
| |
|   | 20 września 1918
Ojciec Pio otrzymał widzialne stygmaty Chrystusowe rany - na dłoniach, stopach i na boku.
|
| |
|   | 1919
Na prośbę przełożonych Ojca Pio badało kilku wybitnych lekarzy. Opinia lekarska była jednoznaczna: są to rany, których powstania nie da się naukowo wytłumaczyć.
|
| |
|   | 1923
Ojciec Pio został odsunięty od publicznego odprawiania Mszy św. "By uniknąć niezdrowego rozgłosu wokół jego osoby i czynów" - napisano w decyzji Kongregacji Świętego Oficjum.
|
| |
|   | 1933
Zakonnik otrzymał zezwolenie na publiczne odprawianie Mszy św.
|
| |
|   | 1950
Ojciec Pio powołał do życia "Grupy Modlitwy", które modliły się z nim w różnych intencjach.
|
| |
|   | 1956
Z inicjatywy stygmatyka powstał Dom Ulgi w Cierpieniu - nowoczesny szpital.
|
| |
|   | | |  | | W ostatnim roku życia ciężar cierpień i doświadczeń zmusił Ojca Pio do korzystania z krzesła na kółkach.
Fot. La Casa Sollievo della Sofferenza
| |
|
| |
|   | 23 września 1968
Ojciec Pio umarł o 2.30 w nocy. Miał 81 lat. 65 lat życia spędził w zakonie, a przez 50 lat nosił krwawe rany na rękach, nogach i z boku. "Jezu, Maryjo i Józefie Święty, Wam oddaję duszę i ciało moje, bądźcie ze mną w chwili konania!" - to były jego ostatnie słowa. Ojca Pio pochowano w krypcie kościoła Matki Bożej Łaskawej w San Giovanni Rotondo. Uroczysty pogrzeb koncelebrowało 24 kapłanów.
|
| |
|   | 2 maja 1999
beatyfikacja Ojca Pio.
|
| |
|   |
|
| |
|   |
Patrzcie, jaką zdobył sławę, jaką zgromadził rzeszę wokół siebie! Ale dlaczego? Może dlatego, że był filozofem? Może mędrcem? Może dlatego, że miał jakieś środki do dyspozycji? Bynajmniej - dlatego, że pokornie odprawiał Mszę św., spowiadał od rana do wieczora i dlatego że - aż trudno to wypowiedzieć - na wzór naszego Pana był naznaczony stygmatami. Był mężem modlitwy i cierpienia.
|
| | |
|   |
Papież Paweł VI o Ojcu Pio
| |
| |
| | |
|