2002  nr. 6
 
  Redakcja składa podziękowania Jego Ekscelencji Księdzu Biskupowi Józefowi Zawitkowskiemu, Księdzu Prałatowi Władysławowi Gasidło oraz Ojcu Komisarzowi Nikodemowi Gdykowi za pomoc merytoryczną oraz za udostępnienie materiałów i archiwów zdjęciowych.
Serdeczne Bóg zapłać!
 
 
 
 Tajemnica Eucharystii 1   
 
 Wieczernik 
- Matka wszystkich kościołów
2   
 
 Lanciano 
Cud potwierdzony przez naukę
3   
 
 Offida 
Sprofanowana Hostia
4   
 
 Bolsena i Orvieto 
Krwawiąca Hostia
5   
 
 Siena 
Brewiarz w krwi
6   
 
 Erding 
Pod opieką paulinów
7   
 
 Santarem 
Krew w ampułce
8   
 
 Walldürn i Ludberg 
Wyznania na łożu śmierci
9   
 
 Brugia 
Krople krwi
10   
 
 Wielbiąc 
Najświętszy Sakrament
11   
 
 To jest Ciało Pana Jezusa. 
Wierzysz w to?
12   
 
 Sanktuaria Eucharystyczne 
w Polsce
13   
 
 Poznań 
Cud trzech Hostii
14   
 
 Glotowo 
Hostia znaleziona w polu
15   
 
 Jankowice Rybnickie 
Hostia znaleziona w dziupli
16   
 
 Częstochowa 
Sanktuarium Najdroższej Krwi  Chrystusa
17   
 
 Bisztynek 
Cudowna Krew na ołtarzu
18   
 
 Ujście 
Wielkopolska Kalwaria
19   
 
 Posty Eucharystyczne 20   
 
 Marta Robin 
- pół wieku z Eucharystią
21   
 
 Teresa Neumann 
- nauka nie znalazła wyjaśnienia
22   
 
 Litania 
do Najdroższej Krwi Chrystusa Pana
23   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Wielbiąc 
Najświętszy Sakrament
 
 

Zwyczaj Podniesienia Hostii w chwili Przeistoczenia podczas Mszy św. sięga początków XIII w. Jego celem było ukazanie uczestnikom Mszy św. Ciała Chrystusa po konsekracji. Szybko dostrzeżono znaczenie, jakie ma dla wiernych możliwość patrzenia z uwielbieniem na Hostię i starano się im to ułatwiać. Np. w Hiszpanii za ołtarzem wieszano czarne płótno. Zwracano też uwagę, aby widoku Hostii nie przesłaniał dym z kadzidła.
 
 

Dla upamiętnienia złożenia Pana Jezusa do grobu na 40 godzin zaczęto odprawiać trwającą tyleż samo adorację Najświętszego Sakramentu. Nabożeństwo Czterdziestogodzinne zasadniczo powinno trwać nieustannie dzień i noc, jednak dopuszcza się możliwość przerwy w godzinach nocnych. Oficjalną zgodę na to nabożeństwo wyraził w 1541 r. papież Paweł III.
 
 

Nabożeństwo Wieczystej Adoracji może trwać nawet setki lat. Najdłuższy przypadek takiej adoracji miał miejsce w katedrze w Lugo (Hiszpania) - modlitwa trwała tam tysiąc lat! We Francji miała miejsce ponad pięćsetletnia adoracja. Rozpoczęta w 1226 r. zakończyła się w 1793 r.
 
 

W czwartek po niedzieli Trójcy Świętej spotykamy się na ulicach miast i wiejskich drogach, by wziąć udział w uroczystości Bożego Ciała. W ten sposób składamy publicznie świadectwo wiary w obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Uroczystość tę ustanowił papież Urban IV
w XIII wieku. Na jego decyzję wpłynął m.in. cud w Bolsenie. Procesje Bożego Ciała szybko stały się popularne. Na początku XIV w. święto uzupełniano o inscenizacje, które pomagały wiernym zrozumieć tajemnicę Eucharystii. Widowiska te rozwinęły się w Polsce dzięki jezuitom. Wiek XV przyniósł zwyczaj procesji do czterech ołtarzy odpowiadających czterem stronom świata. Pierwszą polską diecezją, w której zaczęto świętować Boże Ciało, była diecezja krakowska. Uroczystości wprowadził biskup Nanker w 1320 r. Ok. 1430 r. w diecezji płockiej pojawił się śpiew Ewangelii przy czterech ołtarzach. Półtora wieku później w Krakowie, kolebce drukarstwa polskiego, opublikowano zbiór pieśni na Boże Ciało.
 
 

Od ponad stu lat w różnych krajach organizowane są kongresy eucharystyczne. Pierwszy kongres odbył się 1881 r. w Lille we Francji. Od kongresu w Nairobi (w 1985 r.) uczestnikiem spotkań jest Ojciec Święty Jan Paweł II. Był on w Seulu w 1989 r. i w Sewilli w 1993 r. Nie mogło też zabraknąć polskiego Papieża na 46. Kongresie Eucharystycznym we Wrocławiu w 1997 r. - pierwszym kongresie zorganizowanym w Polsce.
 
 
  
Ojciec Święty Jan Paweł II w Katedrze Wrocławskiej. Kongres Eucharystyczny, Wrocław 1997 r.

Fot. Ryszard Rzepecki

 

 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba