2002  nr. 6
 
  Redakcja składa podziękowania Jego Ekscelencji Księdzu Biskupowi Józefowi Zawitkowskiemu, Księdzu Prałatowi Władysławowi Gasidło oraz Ojcu Komisarzowi Nikodemowi Gdykowi za pomoc merytoryczną oraz za udostępnienie materiałów i archiwów zdjęciowych.
Serdeczne Bóg zapłać!
 
 
 
 Tajemnica Eucharystii 1   
 
 Wieczernik 
- Matka wszystkich kościołów
2   
 
 Lanciano 
Cud potwierdzony przez naukę
3   
 
 Offida 
Sprofanowana Hostia
4   
 
 Bolsena i Orvieto 
Krwawiąca Hostia
5   
 
 Siena 
Brewiarz w krwi
6   
 
 Erding 
Pod opieką paulinów
7   
 
 Santarem 
Krew w ampułce
8   
 
 Walldürn i Ludberg 
Wyznania na łożu śmierci
9   
 
 Brugia 
Krople krwi
10   
 
 Wielbiąc 
Najświętszy Sakrament
11   
 
 To jest Ciało Pana Jezusa. 
Wierzysz w to?
12   
 
 Sanktuaria Eucharystyczne 
w Polsce
13   
 
 Poznań 
Cud trzech Hostii
14   
 
 Glotowo 
Hostia znaleziona w polu
15   
 
 Jankowice Rybnickie 
Hostia znaleziona w dziupli
16   
 
 Częstochowa 
Sanktuarium Najdroższej Krwi  Chrystusa
17   
 
 Bisztynek 
Cudowna Krew na ołtarzu
18   
 
 Ujście 
Wielkopolska Kalwaria
19   
 
 Posty Eucharystyczne 20   
 
 Marta Robin 
- pół wieku z Eucharystią
21   
 
 Teresa Neumann 
- nauka nie znalazła wyjaśnienia
22   
 
 Litania 
do Najdroższej Krwi Chrystusa Pana
23   
 
 
 
 
 
 
 
wydawnictwo   prenumerata sprzedaż wysyłkowa  sklep   kontakt  strona główna
 
  
  Wieczernik 
- Matka wszystkich kościołów
 
  Jednym z nielicznych sanktuariów chrześcijańskich Jerozolimy, których autentyczności nigdy nie kwestionowano, jest miejsce Ostatniej Wieczerzy - Wieczernik. Dwadzieścia wieków temu był to zwykły, obszerny dom z "salą na górze". Należał do nieznanego dziś wyznawcy Pana Jezusa, który udostępnił budynek Jemu i Jego uczniom w Wielki Czwartek. Podczas pożegnalnej wieczerzy Pan Jezus ustanowił Eucharystię i sakrament kapłaństwa. Po Zmartwychwstaniu przychodził tu "mimo drzwi zamkniętych". Tutaj na Apostołów zstąpił Duch Święty. Wieczernik stał się szczególnym miejscem modlitwy Matki Bożej i Apostołów - pierwszym kościołem chrześcijańskim. Uznano go za Matkę wszystkich kościołów. Od czasów apostolskich aż do połowy XVI wieku (z niewielkimi przerwami) odprawiano w nim Msze św.
 
 
 
 
  
Wnętrze Wieczernika - "sala na górze".
 
 
 Burzliwe losy

W IV w. przy Wieczerniku wzniesiono bazylikę, lecz została ona zniszczona w VII w. po wejściu do Jerozolimy wojsk perskich, a później muzułmańskich. Kościół zbudowany przez krzyżowców również nie przetrwał. Wieczernik (wykupiony w 1335 r. od sułtana Egiptu przez króla Roberta Adegaweńskiego z Neapolu) został przekazany pod opiekę franciszkanom, którzy nadali mu dzisiejszy wygląd. Niestety, w połowie XVI w. zakonnicy pod naporem muzułmanów musieli opuścić to miejsce. Chrześcijańskie sanktuarium zamieniono wtedy na meczet. Dziś miejscem tym zarządza wspólnota żydowska, która w dolnej części budynku utworzyła synagogę z symbolicznym grobem króla Dawida.

Franciszkanie zachowali prawo do oficjalnego nawiedzania Wieczernika jedynie w Wielki Czwartek i w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego. We Wieczerniku gromadzą się również wierni z Jerozolimy podczas Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan.

 
 
 
 Blisko Wieczernika

Franciszkanie nigdy nie przestali zabiegać o odzyskanie Wieczernika. Po usilnych staraniach w 1936 r. Kustodia Ziemi Świętej nabyła teren przy Wieczerniku, na którym wybudowano kaplicę zwaną popularnie Kościołem przy Wieczerniku lub też Małym Wieczernikiem. Dzięki temu chrześcijanie mogą modlić się i uczestniczyć w Eucharystii blisko miejsca, w którym Jezus spożył z uczniami Ostatnią Wieczerzę.
 
  o. Nikodem Gdyk OFM, Komisarz Ziemi Świętej
Zdjęcia: archiwum redakcji "Ziemi Świętej"
 
 
 
 

Gorąco pragnąłem nawiedzić jako pielgrzym to święte miejsce, aby sprawować tu Eucharystię. Tutaj, gdzie Pan Jezus tej nocy, gdy dobrowolnie wydał się na mękę, ustanowił kapłaństwo służebne i pozostawił nam w swoim Ciele i Krwi pamiątkę swej chwalebnej śmierci.
  
  Ojciec Święty Jan Paweł II na rozpoczęcie
Mszy św. we Wieczerniku, 23 marca 2000 r.
 
 
W drodze do EMAUS
 
  Podczas Ostatniej Wieczerzy ustanawiając Eucharystię Jezus połamał chleb. Czynność tę powtórzył później - już po Zmartwychwstaniu - gdy spotkał się z uczniami w Emaus.
Spotkanie zmartwychwstałego Chrystusa z uczniami opisał św. Łukasz Ewangelista (24,13-35). Wspomina on, że Chrystus w drodze do Emaus rozmawiał m.in. z Kleofasem (według tradycji Kościoła jerozolimskiego, Kleofas był rodzonym bratem św. Józefa, oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, a żona Kleofasa - Maria - była bliską krewną Matki Bożej).
Tradycja i badania archeologiczne wskazują, że biblijne Emaus znajdowało się najprawdopodobniej tam, gdzie dziś położona jest wioska al-Qubeibeh, odległa około 11 km od Jerozolimy. W miejscowości, zamieszkanej teraz głównie przez muzułmanów, jest kościół i klasztor franciszkanów. Bracia tego zakonu opiekują się też sanktuarium "Łamania Chleba" w Emaus. W Poniedziałek Wielkanocny we franciszkańskim Emaus odbywają się uroczystości, którym przewodniczy Kustosz Ziemi Świętej.
 
 
 
 
  
Sanktuarium łamania chleba w Emaus.
 
 
 
Tygodnik Tygodnik DOMINIK Tygodnik Miesiecznik Służba